Ĉi-nokta plenluno

Laŭ antikvaj tradicioj, ĝi nomiĝas

Luno de Rikoltado

"Colheita de milho" (1959), far Candido Portinari

Mia fiŝo malaperis!

Julie mia frato donis al mi sian malgrandan akvarion, ĉar li ne volas alporti ĝin al sia nova hejmo, kie li loĝas kun sia koramikino ekde kelkaj monatoj antaŭe. Bone, mi opinias, ke certe ŝi estis kiu ne volis, sed tio ne gravas.
Nu, mi devis aĉeti aparatojn por oksigeni kaj purigi la akvon aŭtomate kaj nun mi havas la akvarujon sur malnova skribtablo de mia dormoĉambro, apud mia televido kaj mia forgesita ludkonzolo. Mi ne tute bone memoras la nomojn de tiuj kvar fiŝetoj, kiuj ĝoje naĝas super multkoloraj ŝtonoj, ĉar ilin nomis mia frato kune kun siaj kunuloj de apartamento. Ili estas Jose (tiu estas la nomo de mia propra frato), Alicia, Diego kaj... Mi ne memoras la lastan nomon! Alicia kaj Diego nomiĝas du el la ekskunuloj de mia frato, sed mi ne memoras la alian.

Kvar, jes, kvar fiŝojn mi havis... Sed ĉi-matene, kiam mi proksimiĝis al la akvarujo por nutri ilin, mi trovis nur tri fiŝojn!!!!!! Tri!!!! Kie estas la kvara???? Mi serĉis ĝin sur la akvo, sub la ŝtonetoj, malantaŭ la aparatoj... Kaj ĝi ne reaperis! Kie ĝi estas?

Mia nomo estas Neo!

Mi trovis ĉi tiun retpaĝon kun amuza, hispan-lingva testo por ekscii vian personecon laŭ rolulo de fikciaĵo.

Laŭ tia testo, mi estas kiel Neo, ĉefrolulo de la usona film-trilogio pri the Matrix (la Matrico), verkita de fratoj Wachowski. La priskribo diras: "La elektito. Perdata ĉiam en aliaj dimensioj, sed kun bona senso de realeco."

La vivo estas bela

Mi ne kutimas interesiĝi pri tiaj aferoj, sed pasint-semajne mi volis ŝanĝi la alvokan melodion de mia poŝtelefono kaj de interreto mi elŝutis muzikaĵon. Mi elektis la ĉefan, belegan kantaĵon de itala filmo -“La vita è bella” (“La vivo estas bela”) de Roberto Benigni-, kantita de Noa (“Beutiful that way” anglalingve).
Nu, la ununura problemo tiurilate estas ke, ĉiam kiam iu telefonas min, mi vole nevole restas kantante tiun kantaĵon, la hispanlingvan version, dum pluraj minutoj post la telefonado...

"Se mi prizorgas viajn sonĝojn,
timo ne venos
kaj tiel vi ekscios,
kiel bele estas vivi.
Na, na, na, na, na, na..."

Kien vi iras?

Neniu vento estas favora por tiu,
kiu ne scias al kiu haveno sin direktas.

Arthur Schopenhauer

Foto de Rui Vale Sousa

Mi estas 24-jara

Ho, mi forgesis diri antaŭe,
ke la pansinta 10-a de aŭgusto estis mia 24-a naskiĝtago!

Mi ne estis hejme dum mia naskiĝtago de antaŭ multaj jaroj, ĉar mi kutimas vojaĝi aŭguste en vilaĝon, kie loĝas karega amikino por ferii dum pluraj tagoj aŭ semajnoj. Ĉi tie ni renkontas aliajn junulinojn por iri kune en festivalon, kinejon, eble en plaĝon, ktp.
Nu, ĉi-jare mi veturis je la 11-a, do mi restis hejme dum mia naskiĝtago kaj ekde pluraj semajnoj antaŭe mi ĝenis al mia patrino:

“Panjo, kuiru kukon por mia naskiĝtago.”
“Panjo, ĉu vi kuiros naskiĝtagan kukon por mi?”
“Panjo, kia bongusta estis via kuko, ĉu?”
“Panjo, ĉu vi memoras tiun kukon, kiun vi kuiris dum mia infanaĝo?”
“Panjo, el ĉokolado kaj vanilita-sukero!”

Fine je mia naskiĝtago mia patrino invitis min en kukejon...

Mi ankoraŭ studas

Venontan lundon mi trapasos du ekzamenojn pri Sociaj Servoj kaj alian pri Civila Juro je la vendredo... Mi mense lacas pro tiom da horoj studante, sed baldaŭ mi povos finfine ripozi ĝis oktobro!
Fakte je la venonta semajno Arundo festos sian plej gravan festivalon kaj mi povos ĝui ĝin almenaŭ dum la tuta sabato kaj vendredo nokte, ĉar mi komencos fari mian lastan ekzamenon je la sesa kaj duono posttagmeze en Malago, do post la fino mi devos preni buson por reveni hejmen. Mi atingos Arundon je la deka kaj duono pli-malpli.
Mmm, eble mi ankaŭ devus studi por sukcesi pri la kondukpermesilo kaj forgesi la perbusajn vojaĝojn, sed, bone, mi emas dormeti dum la veturado aŭskultante mian mp3-muzikon ;-P

Malplenaj tasoj da teo, malfermitaj libroj, datoj skribitaj sur iu papero per nerva mano, dormema rigardo... Jen mi!

Bonŝancojn por ĉiuj, kiuj eltenos septembrajn ekzamenojn!