Travivaĵo kiel somera volontulino

Ĉi-julie mi iris en nacian laborkampon de Andaluzio kiel volontulino kaj restis tie dum du semajnoj kun aliaj junuloj de multaj lokoj de Hispanio: Madrido, Eŭskio, Galegio, Katalunio, Murcio, Valencio, Kastilio kaj Leono, Kastilio-Manĉo, Andaluzio, krom enmigrinto de Maroko.

La volontuloj helpis konstrui bedon por legomĝardeno, do ni devis serĉi taŭgajn ŝtonojn en seka fluejo de rivero por levi muron, pretigi la teron, ktp. Ni faris ĉion laŭ la nazaria stilo, ĉar tiu projekto temis fakte pri konstrui meze de kamparo nazarian vilaĝon por montri al la vizitontoj la vivmanieron de nazarioj, antikva popolo vivinta en Andaluzio dum la epoko de araba okupado.

Kaj jen la rezulto!

Nu, ĉi-supre nia labora horaro kaj normoj de la kampadejo, kie ni loĝis.

Ni vizitis interesajn pejzaĝojn, ĉu?

Bedaŭrinde, dum nia restado en la kampadejo, grava incendio ekbrulis sur la proksimaj montetoj, varmigante la ĉirkaŭan aeron.

Malgraŭ la varma vetero vespere, la rivera akvo frostis proksime de la groto kaj mi nur kuraĝis enmeti miajn piedojn en ĝin!

La plej bona afero de tia travivaĵo estis kompreneble ekkoni multajn amikindajn, belegajn homojn. Mi neniam forgesos miajn dormoĉambrajn kunulinojn, nek tiu bonkora junulino de eŭska vilaĝo, tiu simpatia junulo de Kuenko, tiu volanta esti la unua hispana kosmonaŭtino (bonŝancon!), ktp...

Mi kore dankas al ĉiuj,
ĉar kune kun ili mi travivis belegajn momentojn!